De Toekomst van Elektriciteit: Hoe Goedkoop Wordt Groene Stroom in 2035?

De energietransitie is in volle gang, maar een cruciale vraag blijft: wat gaat onze stroom kosten? Drie van ’s werelds meest toonaangevende energie-analisten — Lazard, BloombergNEF (BNEF) en het Internationaal Energieagentschap (IEA) — publiceren jaarlijks prognoses over de zogenaamde Levelized Cost of Electricity (LCOE). Deze maatstaf vertegenwoordigt de gemiddelde kostprijs per megawattuur (MWh) over de gehele levensduur van een elektriciteitscentrale. Een analyse van hun meest recente rapporten [1][2][3] onthult een duidelijke consensus, maar ook fascinerende verschillen die de toekomst van ons energiesysteem zullen bepalen.

De Grote Lijnen: Hernieuwbaar Domineert

De belangrijkste conclusie die uit alle rapporten naar voren komt, is onmiskenbaar: zonne- en windenergie zijn en blijven de goedkoopste vormen van nieuwe elektriciteitsopwekking. De tijd dat fossiele brandstoffen en kernenergie op kostprijs konden concurreren met nieuwe hernieuwbare projecten is definitief voorbij. De discussie is niet langer ofhernieuwbaar goedkoper is, maar hoeveel goedkoper het nog zal worden.

Zelfs de meest conservatieve schattingen plaatsen de LCOE van nieuwe zonne- en windparken in 2035 ver onder die van nieuwe gas- of kerncentrales. Dit fundamentele economische voordeel is de drijvende kracht achter de wereldwijde energietransitie, die steeds meer door de markt en steeds minder door beleid wordt gedreven.

De Divergentie: Hoe Diep Kan de Prijs van Zon Dalen?

Hoewel de drie grootmachten het eens zijn over de algemene richting, lopen hun voorspellingen voor 2035 aanzienlijk uiteen, met name voor zonne-energie. Deze verschillen zijn geen academische details; ze hebben grote gevolgen voor investeringsbeslissingen en de snelheid van de transitie.

Tabel 1: Samenvatting van de LCOE-prognoses voor 2035 en de gehanteerde methodologieën.

De Kern van het Verschil

De uiteenlopende voorspellingen zijn te herleiden tot verschillende analysemethoden:

1. Lazard: Baseert zich sterk op historische data en de gemiddelde kosten van gerealiseerde projecten. Hun aanpak is daardoor robuust en geworteld in de praktijk, maar mogelijk te conservatief. Ze extrapoleren trends in plaats van te anticiperen op technologische doorbraken.
2. BloombergNEF (BNEF): Is het meest optimistisch en legt een sterke nadruk op technologische leercurves. Hun model gaat ervan uit dat voor elke verdubbeling van de wereldwijd geïnstalleerde capaciteit, de kosten met een vast percentage dalen. BNEF is bijzonder optimistisch over de synergie tussen zonne-energie en batterijopslag, die volgens hen de ruggengraat van het toekomstige energiesysteem zal vormen.
3. Internationaal Energieagentschap (IEA): Hanteert een scenario-gebaseerde aanpak. In plaats van één toekomst te voorspellen, verkent het IEA verschillende paden (zoals het Stated Policies Scenario en het Net Zero Emissions by 2050 Scenario). Hun LCOE-schattingen zijn vaak een gewogen gemiddelde van deze paden, wat hun prognoses gematigder maakt. Ze benadrukken de cruciale rol van netintegratie en flexibiliteit.

Implicaties voor 2035

De 24% kloof tussen de meest en minst optimistische zonne-energieprognose ($25/MWh vs. $31/MWh) lijkt klein, maar heeft op wereldschaal een enorme impact. Een lagere LCOE versnelt de terugverdientijd van projecten, maakt groene waterstofproductie eerder rendabel en vergroot de concurrentiekloof met fossiele brandstoffen.

De consensus over de kosten van windenergie ($37-40/MWh) suggereert dat dit een volwassen technologie is met een voorspelbaarder kostenpad. De echte wildcard in alle analyses is de kostendaling van batterijopslag. BNEF voorspelt een halvering van de kosten tegen 2035, wat de deur opent naar een energiesysteem dat bijna volledig op hernieuwbare bronnen draait, zonder de noodzaak voor conventionele back-upcentrales.

Conclusie

De boodschap van ’s werelds meest gerespecteerde energie-analisten is eenduidig: de toekomst van elektriciteit is hernieuwbaar en goedkoop. Hoewel er discussie is over de exacte snelheid van de kostendaling, met name voor zonne-energie, is de richting onomkeerbaar. De vraag voor beleidsmakers en investeerders is niet langer of ze moeten inzetten op hernieuwbaar, maar hoe ze het elektriciteitsnet kunnen voorbereiden op een toekomst die wordt gedomineerd door extreem goedkope, maar variabele, zonne- en windenergie.

Referenties

[1]: Lazard (2023).  Levelized Cost of Energy+ (LCOE+ v16.0).
[2]: BloombergNEF (2025). Global Cost of Renewables Report.
[3]: International Energy Agency (2025). World Energy Outlook 2025.